Na vijf avonden op rij kwam gisteravond laat een einde aan het San Remo-festival, één van de grootse nationale muziekconcoursen van Europa. Hiermee werd beklonken wie Italië op het Eurovisie Songfestival mag vertegenwoordigen. Dit jaar mogen Ermal Meta en Fabrizio Moro met het lied Non mi avete fatto niente de Italiaanse driekleur vertegenwoordigen. De titel betekent vrij vertaald evenveel als ‘je hebt niets met me gedaan’. Tweede werd Lo Stato Sociale met het vrolijke Una vita in vacanzaAnnalisa pakte het brons met Il mondo prima di te.

Het Italiaanse muziekconcours wordt al sinds 1951 gehouden en is een van de belangrijkste inspiratiebronnen voor het Eurovisie Songfestival. De show wordt uitgezonden vanuit de gelijknamige badplaats San Remo en kan vaak rekenen op zo’n tien miljoen kijkers per avond. Gisterenavond bereikte de achtenzestigste editie zijn climax in het Ariston-theater. Tijdens de show moesten twintig enkel Italiaanstalige performances het tegen elkaar opnemen. Daarnaast werden er verschillende gastoptredens verzorgd door grote Italiaanse namen waaronder Laura Pausini. Zij won het festival in 1993 en groeide kort erna uit tot een wereldster van formaat. Nadat de stemming gesloten was, vond de zogeheten finale a tre plaats. De stemming werd opnieuw geopend om uit deze drie performances de uiteindelijke winnaar te bepalen.

Actueel
Zanger Ermal Meta deed vorig jaar ook al mee met het lied Vietato morire en werd toen derde. Dit jaar mag hij zich samen met Fabrizio Moro winnaar van het festival noemen. Het lied behandelt een actueel thema: het is vlak na de aanslag in Manchester geschreven. Bij die aanslag kwamen op 22 mei 2017 tweeëntwintig mensen om. Op het moment van de explosie was de arena net aan het leeglopen, nadat er een optreden van de Amerikaanse zangeres Ariana Grande had plaatsgevonden. De videoclip van het Italiaanse duo bevat onder meer beelden van verwoeste gebouwen, soldaten en kinderen in conflictgebieden. Hoewel Manchester niet direct genoemd wordt, passeren andere plaatsnamen wel de revue (onder andere Cairo, Londen en Nice). De tekst zal wellicht een inspiratiebron vormen voor verschillende podiumprojecties in Lissabon.

In Caïro weten ze niet hoe laat het nu is
De zon op de Ramblas vandaag is niet dezelfde
In Frankrijk is er een concert, mensen hebben plezier
Iemand zingt hard, iemand roept “To death”
Het regent altijd in Londen, maar vandaag doet het geen pijn
De lucht geeft zelfs geen korting op een begrafenis
In Nice is de zee rood van vuur en schaamte
Mensen op het asfalt en bloed in het riool

(vertaling eerste strofe Non mi avete fatto niente)

Opnieuw top 10?
Sinds de terugkeer van Italië op het Songfestival (2011) scoort het land vrij goed. Vorig jaar werd Francesco Gabbani nog zesde en de zes keren daarvoor belandden de Italianen maar liefst vier keer bij de bovenste tien. Als Big-Five-land zal Italië direct aantreden in de finale van zaterdagavond 12 mei. Kunnen Ermal en Fabrizio het succes van hun voorgangers evenaren en misschien zelfs wel met een overwinning aan de haal gaan?